Η ερώτηση είναι: Πώς μπορούμε να πιστέψουμε; Αν το έργο του Θεού είναι να πιστέψουμε, πώς μπορούμε να το πετύχουμε; Πώς να αποκτήσουμε πίστη; Πώς να εμπιστευτούμε; Θα τα καταφέρουμε με το να το επιβάλλουμε στον εαυτό μας;
Υπάρχουν δύο απαραίτητα συστατικά, στη σχέση μας με άλλους ανθρώπους, για να τους εμπιστευτούμε. Πρώτον: το άτομο πρέπει να είναι αξιόπιστο. Δεύτερον: πρέπει να το γνωρίζουμε. Γενικά δεν εμπιστευόμαστε κάποιον πριν τον γνωρίσουμε. Έτσι, αν το άτομο είναι αξιόπιστο, το εμπιστευόμαστε αυθόρμητα.
Στον Θεό μπορούμε να εμπιστευόμαστε πλήρως. Αν τον γνωρίσουμε, θα τον εμπιστευτούμε, και θα το κάνουμε αυθόρμητα. Αν δεν τον γνωρίσουμε, θα είμαστε καχύποπτοι απέναντί του. Όπου κι αν βλέπουμε κάποιον που δείχνει αποδείξεις καχυποψίας απέναντι στον Θεό, θα συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό το άτομο δεν γνωρίζει τον Θεό.
Χίλιες ανθρώπινες υπάρξεις σε όλο τον κόσμο κατηγορούν σήμερα τον Θεό για όλα όσα συμβαίνουν. Ακόμη και οι ασφαλιστικές εταιρείες ονομάζουν "έργα του Θεού" τις φυσικές καταστροφές. Ο μόνος λόγος που αμφιβάλλουμε για τον Θεό είναι επειδή δεν τον γνωρίζουμε.
Έτσι, πώς μπορούμε να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τον Θεό; Εξοικειώνοντάς μας μαζί του. Ο Θεός μας προσκαλεί να είμαστε περισσότερα από απλώς καλοί άνθρωποι. Μας προσκαλεί να τον γνωρίσουμε, να βιώσουμε την παρουσία του και τη δύναμή του στις ζωές μας. Αυτό είναι ο χριστιανισμός.
Η πλειοψηφία των μελών της εκκλησίας σήμερα εμπιστεύεται σε ό,τι κάνει αντί να αναζητήσει μια προσωπική σχέση και φιλία με τον Θεό. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, μόνο 1 στα 5 αφιερώνει λίγο χρόνο καθημερινά για να γνωρίσει καλύτερα τον Θεό. Αυτό είναι όπως να προσπαθείς να παράγεις μήλα χωρίς μηλιά. Χωρίς μια σταθερή σχέση με τον Θεό, δεν μπορεί να υπάρξει γνήσια εμπιστοσύνη, ούτε καρπός, ούτε αληθινός χριστιανισμός.